Rejestr opakowań: LUCID – USTAWA VerpackG Obowiązuje od 01.01.2019r.

Rejestracja w sytemie LUCID według Federalnego Ministerstwa Środowiska musi to nastąpić do 1 stycznia 2019 r.!

Według BMU – Bundesministeriums für Umwelt , nie ma znaczenia, czy produkty, a tym samym również opakowania, są sprzedawane w sklepach internetowych czy detalicznych. Zgodnie z prawem, producenci, którzy nie zarejestrują się na platformie LUCID, nie mogą już sprzedawać swoich zapakowanych towarów od na terenie Niemiec 1 stycznia 2019 roku!!!.

Każdy przedsiębiorca, który na wprowadza do obrotu na rynek niemiecki opakowania, które służą do celów zarobkowych (np. pakuje towary do wysyłki) musi do 1 stycznia 2019 roku zarejestrować się w nowo utworzonym krajowym rejestrze LUCID.

Ustawa bardzo szeroko definiuje pojęcie opakowań. Nie dotyczy ono wyłącznie samych kartonów i pudełek, lecz obejmuje również dodatkowe materiały, takie jak folie, koperty bąbelkowe, taśmy klejące, czy materiały wypełniające paczkę.

Zgodnie z treścią ustawy VerpackG opakowania, to wyroby wykonane z dowolnego materiału przeznaczone do odbiory, ochrony, przenoszenia, dostarczania lub eksponowania towarów w postaci surowca, aż po produkt przetworzony. Brak rejestracji w LUCID to koszty do 100 000 tys. Euro.

Ponadto w przypadku braku rejestracji w LUCID należy liczyć się z możliwością otrzymania powszechnie stosowanego w niemieckim systemie prawnym upomnienia od konkurencji tzw. „Abmahnung”. Jest to formalne, pisemne wezwanie do zaprzestania określonych w piśmie działań naruszających przepisy prawa. Tak dochodzone roszczenia opiewają średnio na kwoty od 1000 do 5000 Euro.

Każdy może sprawdzić, czy producent, którego produkt zakupił, jest należycie zarejestrowany w systemie LUCID. Ponadto zostanie utworzony centralny rejestr danych, Nieprawidłowości będą w przyszłości bardzo szybko widoczne w centralnym rejestrze opakowań nawet z mocą wsteczną i mogą prowadzić do kar pieniężnych w wysokości do 200 000 Euro za każdy przypadek naruszenia obowiązków sprawozdawczych.

W ramach raportowania danych firmy muszą informować CSSD online, ile masy opakowań lub materiałów opakowaniowych wprowadziły na rynek i jaka ich część była zaangażowana w system. Oddzielnie odbywa się to w zależności od tzw. frakcji materiałowych, tj. papieru, tektury, tektury, opakowań lekkich (z opakowaniami metalowymi, laminatami i tworzywami sztucznymi) oraz szkła. Ponadto należy określić system-y, z którym-i, została zawarta umowa o uczestnictwo w systemie. W przypadku małych i bardzo małych przedsiębiorstw zazwyczaj wymagane są tylko dwa powiadomienia w ciągu roku (planowana ilość i rzeczywista ilość).

Ustawa o opakowaniach nie zawiera minimalnego limitu de minimis dla obowiązków w zakresie uczestnictwa/rejestracji w systemie i sprawozdawczości danych. Producentem lub pierwszym dystrybutorem w rozumieniu ustawy o opakowaniach z konsekwencjami wynikającymi z obowiązku rejestracji i uczestnictwa w systemie jest osoba, która po raz pierwszy w Niemczech w celach handlowych przekazuje osobie trzeciej sprzedaż i/lub opakowanie zewnętrzne wypełnione towarami, które zazwyczaj gromadzi jako odpady u prywatnych konsumentów końcowych (prywatne gospodarstwa domowe, inne źródła) w celu dystrybucji, konsumpcji lub wykorzystania.

Na podstawie źródła:
„Gesetz zur Fortenwicklung der haushaltsnahen Getrennterfassung von wertstoffhaltifen Abfallen” Bundesgesetzblatt Jahrgang 2017 Teil I Nr. 45, ausgegeben zu Bonn am 12 Juli 2017

Opracował/Jacek Adamczak – GRUPA EKOPRO Sp. z o.o.s.k.